ELSNER ERNST WILHELM (1779– 1829), dr medycyny, fizyk powiatowy i miejski w Toruniu.
Urodził się11 III 1779 w Toruniu w rodzinie Jana Teodora. Od 1764 sekretarz Rady Miejskiej, od 1773 ławnik w sądzie ławniczym, rajca wojenny od momentu przejęcia Torunia przez Prusy aż do śmierci w 1829.Przed wyjazdem na studia ukończył Gimnazjum Akademickie w Toruniu. Tytuł dra medycyny uzyskał na Uniwersytecie w Halle an der Saale w 1802 (dysertacja pt. De Methodo Medendi Symptomatica).
Po ukończeniu studiów odbył w Toruniu należną praktykę, po czym objął stanowisko fizyka miejskiego i powiatowego. O wysokiej pozycji Elsnera w okresie Księstwa Warszawskiego świadczy jego obecność w Księdze Spisu Obywateli Miasta Torunia z r. 1808 pod numerem 253. Podlegali mu: chirurg miejski (cyrulik, balwierz) Jędrzej Joachim Schütze, pierwsza akuszerka Weise, druga akuszerka Gruppen, inspektor ogniowy Caro, muzyk miejski Mürcke i dozorca w więzieniu miejskim Gutfeld. Nadzorował również obowiązkowe szczepienia przeciw ospie, szczególnie intensywnie w 1810–11. Obejmowały one zarówno dzieci, jak i dorosłych (w mniejszym zakresie).
Widząc narastające obciążenia ludności zobowiązaniami wobec Wielkiej Armii Napoleona oraz zniszczenia, jakich dopuszczały się wojska, podpisał adres Rady Miejskiej do Napoleona I z 20 IV 1810. W liście proszono m.in. o obniżenie zobowiązań finansowych związanych z budową fortyfikacji. Poza obowiązkami związanymi ze stanowiskiem fizyka aktywnie uczestniczył w działalności organizacji masońskiej, zwanej Lożą pod Ulem (Loge zum Bienenkorb), do której należeli także znani lekarze toruńscy, m.in.: Johann Wentscher, Augustyn Kąsinowski, Aleksander Weichholz, Karl Wehrmann czy Carl Weese.
Elsner zmarł w Toruniu 12 IX 1829. Pochowany został w grobowcu rodziny Elsnerów, który znajduje się w parku Toruńskich Wodociągów przy ul. św. Józefa 47/49.
- Łysiak. Toruński Słownik Biograficzny, t. 6, ToMiTo, UMK w Toruniu 2010