Autor
Kazimierz Przybyszewski
Kategoria
Biogramy

BENZ KAZIMIERZ (1899–1957), płk dyplomowany pilot, organizator i dowódca eskadr 4 Pułku Lotniczego w Toruniu.

Urodził się 29 X 1899 w  Nieżywięciu koło Brodnicy, w  rodzinie mistrza kowalskiego – właściciela domu Jana i  Heleny z  domu Matuszkiewicz. Podczas nauki w  gimnazjum w  Kwidzynie, w  1916 został powołany do wojska, do 2 Pułku Gwardii Berlińskiej. Walczył na froncie francuskim (na terenie Szampanii i Flandrii). Został cięż- ko ranny pod Château Thierry i  do końca wojny przebywał w  szpitalu.

W  maju 1919 powrócił do niepodległej Polski i wstąpił do 1 Pułku Szwoleżerów. W jego szeregach walczył na froncie pol-bolszewickim. Za męstwo i bohaterstwo odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari oraz 4-krotnie Krzyżem Walecznych.

1 II 1922 promowany został na ppor., 2 I  1924 został skierowany do Wojskowej Szkoły Pilotów w  Bydgoszczy na kurs pilotażu podstawowego. Następnie ukończył kurs pilotażu zawodowego w  Grudziądzu i  został przeniesiony do korpusu oficerów aeronautyki. Służył w  3 Pułku Lotniczym w  Poznaniu, później w  4 Pułku Lotniczym w Toruniu.

Od 18 III 1926 organizował 124 Eskadrę Myśliwską, przemianowaną na 142 Eskadrę Myśliwską. Był jej pierwszym dowódcą do 1 I  1929. Potem od 1 VII tego roku organizował 43 Eskadrę Towarzyszącą i  również był jej pierwszym dowódcą.

II 1934 został dowódcą 41 Eskadry Liniowej, a 2 XII 1935 ponownie objął dowodzenie 43 eskadrą. W 1939 ukończył Wyższą Szkołę Lotniczą i  16 VII tego roku został szefem Sztabu 1 Grupy Lotniczej. 25 VIII 1939 objął stanowisko kierownika zaopatrzenia lotniczego w  Sztabie Armii „Modlin”. Poprzez Rumunię przedostał się do Francji. 19 XI 1939 został dowódcą dyonu lotniczego w Lyonie, a 10 V 1940 dowódcą Eskadry Treningowej w  Lyonie.

26 VI tego roku przybył do Wielkiej Brytanii. Służył w Inspektoracie Polskich Sił Powietrznych. 3 X 1940 otrzymał skierowanie do Kirton- -in-Lindsey, gdzie organizował się i  szkolił 307 Nocny Dyjon Myśliwski „Lwowski” i  14 X tego roku przejął obowiązki jego dowódcy. Pełnił je przez miesiąc, po czym został oficerem łącznikowym w 10. Grupie Lotnictwa Myśliwskiego, a 15 I 1942 w 21. Grupie.

12 IX 1944 został mianowany szefem wydziału personalnego w  Dowództwie Polskich Sił Powietrznych, 28 III 1945 objął funkcję szefa oddziału personalnego. Po zwolnieniu z polskiego lotnictwa pozostał w Wielkiej Brytanii, mieszkał w  Londynie.

Zmarł 5 V 1957, pochowany został w Dayton Valley Alberta (Old Cemetary w Kanadzie. Miał sześcioro dzieci: Tadeusza, ur. w 1926 w Toruniu, Franciszka, Marię zamężną Sanowicz, Zofię zamężną Kędziorska, Zygmunta i  Alę zamężną Sobkowiak. W Toruniu mieszkał przy ul. Marii Konopnickiej 22.

Benz Kazimierz
Bibliografia
  1. K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny t. 7, ToMiTo, UMK, Toruń 2014

Płyta pamiątkowa dla uczczenia Kazimierza Benza, odsłonięta 29 września 2018 roku w Nieżywięciu przez Grupę Inicjatywną i wójta Gminy Bobrowo.

Kazimierz Benz miał pięcioro rodzeństwa. Z małżeństwa z Zofią z.d. Wyrzykowską miał dwoje dzieci Tadeusza i Jadwigę. Tadeusz
ur. 19.08.1925 w Toruniu, ps. „Gryf” , uczestniczył w Powstaniu Warszawskim, należał do Armii Krajowej Grupy Bojowej „Krybar”. Ranny 22.08. 1944 na Powiślu wyjechał z Warszawy wraz z rannymi

Jadwiga ps. „Iga”, „Justyna” ur. 22.10.1926 łączniczka w Powstaniu Warszawskim poległa we wrześniu 1944 na ul. Marszałkowskiej.

Opracowano na podstawie:

Informacji nadesłanej przez p. Ewę Ogrzewalską, wnuczkę siostry Kazimierza Benza
Materiałów p. Bogusława Uziębły
Biogramu Anety Sowy, opublikowanego na stronie Biblioteki Lotniczej Akademii Wojskowej w Dęblinie
Wirtualnej bazy uczestników Powstania: 1944.pl