GACA ADAM ALEKSANDER (1910-1971), chirurg, lekarz pomocnik w Szpitalach Miejskich w Toruniu (1942-1943) i Elblągu (1943-1944), wieloletni dyrektor i ordynator Oddziału Chirurgicznego Szpitala Powiatowego w Więcborku (1945-1971).
Urodził się 13 XII 1910 w Grudziądzu jako syn kupca Franciszka Gacy i Aleksandry z domu Kamińskiej. Maturę uzyskał w Państwowym Gimnazjum Klasycznym w Bydgoszczy (obecnie I LO im. Cypriana Kamila Norwida). Studiował na Wydziale Lekarskim UAM w latach 1930-1936. Pracę zawodową podjął w marcu 1938 w Ośrodku Zdrowia w Czarnkowie. Od maja do lipca 1938 odbywał staż w Szpitalu Miejskim w Bydgoszczy oraz w Wojewódzkiej Klinice Kobiet w Poznaniu. Od 1 lipca 1938 do 31 III 1939 stażował w Szpitalu diakonisek im. Louisy Giese Rafalskiej w Bydgoszczy.
W sierpniu 1939 jako podchorąży uczestniczył w ćwiczeniach wojskowych. Udział w kampanii wrześniowej 1939 zakończył 22 XII 1939 w obsadzie Szpitala Polowego Nr. VII na odcinku Toruń-Sochaczew. Po powrocie do Bydgoszczy, od XII 1939 do 21 VII 1942 praktykował bez zezwolenia.
Od 22 VII 1942 do 31 V 1943 zatrudniony był w Szpitalu Miejskim w Toruniu na stanowisku pomocnika lekarza, a w okresie od 1 VI 1943 do 15 XI 1944 na podobnym stanowisku w Szpitalu Miejskim w Elblągu. W krótkim, bo zaledwie 19-cio miesięcznym okresie pracy w Szpitalu Miejskim w Toruniu zyskał uznanie pacjentów i przełożonych. Po aresztowaniu, wraz z żoną Janiną skierowany został do obozu w Potulicach.
Po wyzwoleniu 15 II 1945 powrócił wraz z żoną do Bydgoszczy, gdzie podjął pracę w Szpitalu Miejskim na Bielawkach. 15 III 1945 skierowany został do pracy w Więcborku. Objął tam stanowisko dyrektora i ordynatora oddziału chirurgicznego. Pracował również w Poradni PKP i Ubezpieczeniach Społecznych w Klinice Chirurgicznej AM w Gdańsku, w 1952 uzyskał pierwszy stopień specjalizacji w chirurgii ogólnej. Od 1945 należał do Polskiego Towarzystwa Chirurgów, a od 1946 był członkiem Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia.
W czasie pobytu w Więcborku uczestniczył wielokrotnie w ćwiczeniach dla oficerów rezerwy. W 1967 awansował do stopnia kapitana. Grał na fortepianie i flecie. Był lubianym szefem i kolegą, znany był również z poczucia humoru. Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Rodzina Gacy
Gaca zmarł 4 XII 1971 w Klinice Chirurgicznej w Łodzi, po amputacji kończyny dolnej w przebiegu miażdżycy. Szpital w Więcborku nazwany został imieniem dr A. Gacy i J. Laskiego. Gaca, miał trzech braci: najstarszy Zbigniew studiował w Warszawie i tam trafił do K2 (Wywiadu). Czesław był kupcem na Śląsku. Najmłodszy Kazimierz rozpoczął studia w Warszawie, prawdopodobnie poprzez brata Zbigniewa trafił do ekipy Enigmy jako najmłodszy w zespole; po kampanii wrześniowej przez Rumunię dotarł do Francji, gdzie razem z pozostałymi członkami ekipy wrócił do zespołu Enigmy, pracując nadal nad szyframi. Schwytany na granicy hiszpańskiej, skierowany został do obozu w Oranienburgu. Po wojnie, zatrudniony przez generała Bertranda, podjął pracę w kontrwywiadzie francuskim, kończąc karierę jako szef departamentu szyfrów. Dr. Gaca zawarł związek małżeński z Janiną z domu Maćkowską w Krośnie w 1943. Z małżeństwa tego urodziło się troje dzieci: córka Ewa urodzona 24 III 1945 w Bydgoszczy, ukończyła prawo na UMK, wyszła za mąż za lekarza stomatologa Wojciecha Łapkiewicza, osiedlili się w Rypinie; mają dwóch synów: Maciej ukończył Wydział Stomatologii PAM w Szczecinie; młodszy syn Jacek od urodzenia niepełnosprawny (mpd). Córka Maria, urodzona 14 X 1947 r. ukończyła szkołę średnią o profilu rolniczym, wyszła za mąż za Jerzego Łangowskiego, mieli jednego syna Tomasza. Zmarła z powodu choroby nowotworowej. Najmłodszy syn Michał Kazimierz urodzony 5 III 1957 w Więcborku ukończył Wydział Lekarski PAM w Szczecinie w 1988. Po studiach podjął pracę w Szpitalu Powiatowym w Tucholi, gdzie pracuje do dziś. Jest specjalistą II stopnia w chirurgii ogólnej i medycynie sportowej. Od czterech lat jest lekarzem polskiej kadry siatkarek. Zatrudniony jest również na stanowisku biegłego sądowego w Sądzie Okręgowym w Bydgoszczy. Żona, Mariola z domu Lubomska, również jest lekarzem. Z małżeństwa pochodzą dwie córki: Alicja, która skończyła zarządzanie i marketing i kontynuuje studia na Wydziale Prawa UAM. Przez cały okres pracy w Więcborku zamieszkiwał przy ul. Złotowskiej 54 m 2.
- M. Łysiak, Toruński Słownik Biograficzny, t.7. ToMiTo, Toruń 2014